Leonhard Euler
Uit Bilgibog
Leonhard Euler (Zwitserland 15 april 1707 – Sint-Petersburg, Rusland 18 september 1783) is een van de meest vooraanstaande wiskundigen uit de geschiedenis.
De eerste lessen in wiskunde kreeg hij van zijn vader, een dominee in een plaatsje bij Basel, die hem na zijn vijfde jaar niets meer kon leren.
Na zijn opleiding op het gymnasium van Basel studeerde hij theologie en wiskunde (in laatstgenoemde discipline studeerde hij in 1726 af). Het jaar daarop in 1727 - hij was toen pas twintig jaar - werd hij benoemd tot hoogleraar natuurkunde aan de door tsaar Peter de Grote gestichte Academie voor Wetenschap te Sint-Petersburg. Vanaf 1730 was hij aan deze academie hoogleraar wiskunde.
In 1741 richtte hij op verzoek van koning Frederik de Grote in Pruisen een wetenschappelijke academie op. Tot aan 1768 was hij hieraan verbonden en voerde hij in dat kader veel werkzaamheden voor de Pruisische regering uit. Daarna vertrok hij weer naar Sint-Petersburg waar hij tot aan zijn dood zou verblijven.
In 1738 kreeg Euler te kampen met een verslechterend gezichtsvermogen wat er uiteindelijk toe zou leiden dat hij tijdens zijn tweede periode in Sint-Petersburg geheel blind werd. Mede vanwege zijn zeer goede geheugen verhinderde dit hem echter niet om door te werken. Euler was zeer productief: hij publiceerde in totaal 886 boeken en geschriften.
De functienotatie f(x) werd door hem ingevoerd, evenals de notatie voor de getallen π en e. Hij gaf ook een duidelijke uiteenzetting over de natuurlijke logaritmen.
Verder was hij de eerste die de Σ-notatie bij het sommeren van rijen gebruikte. Euler bewees in 1737 bovendien dat e een irrationaal getal is.
