Feminisme
Uit Bilgibog
Feminisme is de vrouwenbewegingen die strijd voor gelijke rechten en gelijke behandeling van vrouwen, op dit moment vooral van allochtone vrouwen. Feministen gaan er vanuit dat maatschappelijke verbetering niet van bovenaf komt.
De belangrijkste verworvenheden van de vrouwenbewegingen in de jaren zeventig – ook de academische – zijn geboekt door strijd die ging over het veranderen van het maatschappelijk kader. Er was in die tijd een dynamisch en kritisch debat in de vrouwenbeweging gaande. Door de relatie met andere emancipatoire bewegingen (anti-oorlog, arbeiders, homo’s), was er discussie over het verband tussen sociaaleconomische klasse en (mogelijkheden tot) zelfemancipatie. Met het uiteenvallen van de sociale bewegingen in de jaren tachtig is ook de vrouwenbeweging gefragmenteerd. De feministische beweging heeft haar kritische grondhouding verloren, en is mee gaan doen aan het Poldermodel.
Inhoud |
Vrouwen aan de top
Een van de gevolgen van feminisme is dat er veel meer ‘succesvolle’ vrouwen aan de top terecht zijn gekomen zoals Rita Verdonk, Condoleeza Rice en Ayaan Hirsi Ali. Maar Rita Verdonk, Condoleeza Rice en Ayaan Hirsi Ali – de laatste twee naast vrouw ook nog ‘allochtoon’ – brengen geen onderwerpen ter tafel die verbetering brengen voor de duizenden vrouwen die niet hebben kunnen studeren en geen carrièrekansen krijgen en aan allochtone vrouwen aan de onderkant van de samenleving. Het zijn zelfs deze vrouwen die met hun beleid – en politieke legitimatie juist omdat ze vrouw, zwart of moslim zijn – gemarginaliseerden nog verder helpen onderdrukken.
Wit en elitair
Belangrijke uitzonderlingen daargelaten, is het huidige feminisme overwegend wit en elitair geworden. Wellicht is ze daarom juist de reflex kwijt om een koppeling tussen armoede, racisme en emancipatie te maken. Er hangt een eurocentrische laag over progressief Nederland omdat zelfbevrijding indertijd ook gepaard ging met secularisme, dus dat zou de norm moeten zijn. Zo krijgt de strijd tegen onderdrukking van vrouwen binnen de islam vaak aandacht, maar de strijd van die vrouwen zelf – tegen discriminatie van moslims in het Westen – niet. Het recht op zelfbeschikking en het maken van eigen keuzes worden vanzelfsprekend gezien, totdat die keuze een hoofddoek blijkt te zijn.
Politieke opleving
De huidige politieke cultuur stuit op groot verzet en zorgt voor een algemene politieke opleving. En waar verzet en protesten zijn, zijn nu ook veel allochtone vrouwen! In Nederland werden tijdens demonstraties vrouwen met hoofddoek naast meiden met strakke naveltruitjes gezien. Op een demonstratie van AEL-activistes tegen het hoofddoekenverbod stond 'Het paternalisme ontsluierd' en 'Baas op eigen hoofd' op de protestborden te lezen. Bekende historische referenties.
Daarnaast zetten allochtone vrouwen legio activiteiten op die gaan over hun wensen, strijd, en positie. Een van de weinige feministen die zich hiervoor openstelt is Anja Meulenbelt – haar website is inmiddels een virtueel archief geworden.
Allochtone vrouwen
Allochtone vrouwen eisen steeds meer hun individuele rechten op als vrouw binnen de eigen gemeenschap, bevechten tegelijk hun marginale positie in de Nederlandse maatschappij, en gaan vanuit een breder engagement ook georganiseerd in protest.
| Bron(nen): |
De tekst op deze pagina is voor een deel afkomstig van:
|
